صرف فعل در زبان ترکی استانبولی + مثال کاربردی

مقاله تاریخ به روزرسانی: 1403/01/15 464
صرف فعل در زبان ترکی استانبولی

زبان ترکی استانبولی یکی از زبان های مهم و پرگون در جهان است که در ترکیه و بسیاری از کشورهای دیگر با اقوام ترکی زبان صحبت می شود. این زبان با داشتن یک تاریخ تاریخی و فرهنگی غنی، به عنوان پیوسته ای بین اهالی آسیای مرکزی و غربی بازیگری مهمی در تبادل فرهنگی و تجارت داشته است.

 

ترکی استانبولی یک زبان غنی و چند وجهی است که از الفبای لاتین استفاده می کند و در طول تاریخ با تأثیرات فرهنگی مختلف، واژگان، گرامر و تلفظ خود را شکل داده است. در ادامه این مقاله از سایت آموزشگاه زبان ملل به بررسی نحوه صرف فعل در زبان ترکی استانبولی میپردازیم. با ما همراه باشید.

دستور و فرمول صرف فعل در ترکی استانبولی

در مقالات قبل درباره فواید یادگیری زبان ترکی استانبولی با شما صحبت کرده بودیم. حال نوبت بررسی قواعد صرف فعل در این زبان است. هنگام صرف فعل در زبان ترکی استانبولی، فعل ها بر اساس نیازهای گرامری و زمانی به شکل های مختلفی تغییر می کنند. این تغییرات شامل ترکیب با پسوندهای مختلف، تغییر در حروف آخر و افزودن برخی پسوندها برای نمایش زمان و شخص مختلف هستند:

صرف فعل در زبان ترکی استانبولی

1. فرمول فعل در زمان حال:

فعل ها در زمان حال با افزودن پسوند های مختلف بر اساس شخص فاعل تغییر می کنند.

  • شخص اول (من): -ım / -im
  • شخص دوم (تو): -sın / -sin
  • شخص سوم (او/اون/آن): - / - (بدون پسوند)
  • ما: -ız / -iz
  • شما: -sınız / -siniz
  • آن ها: -lar / -ler

2. فرمول فعل در گذشته:

فعل ها در گذشته با افزودن پسوند های مختلف بر اساس شخص فاعل و نوع فعل تغییر می کنند.

  • شخص اول (من): -dım / -dim
  • شخص دوم (تو): -dın / -din
  • شخص سوم (او/اون/آن): -dı / -di، -du / -dü
  • ما: -dık / -dik
  • شما: -dınız / -diniz
  • آن ها: -dılar / -diler

3. فرمول فعل در آینده:

فعل ها در زمان آینده با افزودن پسوند "acak" یا "ecek" به انتهای فعل تغییر می کنند.

  • شخص اول (من): -acağım / -eceğim
  • شخص دوم (تو): -acaksın / -eceksin
  • شخص سوم (او/اون/آن): -acak / -ecek
  • ما: -acağız / -eceğiz
  • شما: -acaksınız / -eceksiniz
  • آن ها: -acaklar / -ecekler

در نتیجه، یادگیری این فرمول ها و نحوه تغییر فعل ها در زبان ترکی استانبولی می تواند به شما کمک کند تا در ارتباطات روزمره و نوشتاری از این زبان استفاده کنید.

مقاله پیشنهادی: حروف الفبای ترکی استانبولی با تلفظ فارسی

صرف فعل بودن در زبان ترکی استانبولی

صرف فعل "بودن" در زبان ترکی استانبولی برای نمایش وجود یا عدم وجود در یک زمان خاص بسیار مهم است. این فعل به عنوان فعل کمکی و فعل اصلی به کار می رود و با توجه به زمان، شخص و تعداد فاعل، تغییرات خاصی می کند.

صرف فعل بودن در زبان ترکی استانبولی

به طور کلی، فعل "بودن" با پسوندهای خاصی به فعل اصلی اضافه می شود تا معنای مورد نظر ایجاد شود. برای مثال، در زمان حال، فعل "بودن" به صورت زیر صرف می شود:

مطالعه بیشتر: شباهت زبان ترکی و انگلیسی

  • من: değilim
  • تو: değilsin
  • او/اون/آن: değil
  • ما: değiliz
  • شما: değilsiniz
  • آن ها: değiller

در گذشته، فعل "بودن" به صورت زیر تغییر می کند:

  • من: değildim
  • تو: değildin
  • او/اون/آن: değildi
  • ما: değildik
  • شما: değildiniz
  • آن ها: değillerdi

همچنین، در زمان آینده نیز فعل "بودن" به صورت زیر صرف می شود:

  • من: olmayacağım
  • تو: olmayacaksın
  • او/اون/آن: olmayacak
  • ما: olmayacağız
  • شما: olmayacaksınız
  • آن ها: olmayacaklar

استفاده صحیح از فعل "بودن" به همراه فعل اصلی، از جمله اصطلاحات و نکات گرامری مهمی است که در فهم و ترجمه متون ترکی استانبولی به شدت تاثیرگذار است.

 

 

 

مقاله پیشنهادی: لغات ترکی استانبولی پرکاربرد

صرف فعل نوشیدن در ترکی استانبولی

فعل "نوشیدن" در زبان ترکی استانبولی با توجه به زمان، شخص، تعداد فاعل و نیز نحوه تغییرات صوتی می تواند تغییر کند:

1. زمان حال:

  • من نوشیوم (ben içiyorum)
  • تو نوشیوسین (sen içiyorsun)
  • او/اون/آن نوشیور (o içiyor)
  • ما نوشیوز (biz içiyoruz)
  • شما نوشیوسونوز (siz içiyorsunuz)
  • آن ها نوشیورلار (onlar içiyorlar)

2. گذشته:

  • من نوشیدیم (ben içtim)
  • تو نوشتی (sen içtin)
  • او/اون/آن نوشت (o içti)
  • ما نوشتیق (biz içtik)
  • شما نوشتینیز (siz içtiniz)
  • آن ها نوشتیلر (onlar içtiler)

3. آینده:

  • من نوشیپ یا نوشاق (ben içeceğim)
  • تو نوشیپ یا نوشاق (sen içeceksin)
  • او/اون/آن نوشیپ یا نوشاق (o içecek)
  • ما نوشیپ یور یا نوشاق یور (biz içeceğiz)
  • شما نوشیپ سینیز یا نوشاق سینیز (siz içeceksiniz)
  • آن ها نوشیپ لار یا نوشاق لار (onlar içecekler)

در آموزش زبان ترکی استانبولی توجه داشته باشید که، بسته به نحوه تغییر فعل، بعضی از حروف آخر فعل ممکن است تغییر کنند. همچنین، پسوندهای تعیین کننده شخص و تعداد فاعل نیز به فعل اضافه می شوند. این مثال ها تا حدودی اصول و نحوه صرف فعل "نوشیدن" را نشان می دهند.

زبان ترکی استانبولی: صرفی – پسوندی 

در زبان ترکی استانبولی، فعل ها از نظر مفهوم، ساختار و صرف به دسته های مختلفی تقسیم می شوند. دسته بندی این فعل ها به دو گروه اصلی "فعل های صرفی" و "فعل های پسوندی" تقسیم می شود:

1. فعل های صرفی:

فعل های صرفی یا "Fiil Çekimleri" در ترکی استانبولی، فعل هایی هستند که تغییرات صرفی و نحوی خاص خود را دارند. این فعل ها بر اساس زمان، شخص، تعداد فاعل و نیز شرایط گرامری مختلف تغییر می کنند. به طور کلی، فعل های صرفی با پسوندهای مختلفی تغییر می کنند تا معنای مورد نظر را ایجاد کنند.

2. فعل های پسوندی:

فعل های پسوندی یا "Fiil Ekleri" نیز یک دسته از فعل ها در ترکی استانبولی هستند که پسوندهای خاصی به فعل اصلی اضافه می شوند تا نمایش زمان، شخص، تعداد فاعل و توجه به گوینده را ایجاد کنند. این پسوندها در انتهای فعل اصلی ظاهر می شوند.

صرف فعل در زبان ترکی استانبولی

به عنوان مثال، در فعل "یازماق" که به معنای "نوشتن" است، دسته بندی به عنوان یک فعل صرفی است، زیرا با توجه به شخص، تعداد و زمان تغییرات صرفی می کند:

  • من یازماغام (ben yazıyorum)
  • تو یازماغاسین (sen yazıyorsun)
  • او/اون/آن یازماغا (o yazıyor)
  • ما یازماغاق (biz yazıyoruz)
  • شما یازماغاسینیز (siz yazıyorsunuz)
  • آن ها یازماغالار (onlar yazıyorlar)

به عنوان مثال دیگر، فعل "گلمک" به معنای "خندیدن" از دسته فعل های پسوندی است:

  • من گلمیک (ben gülmüyorum)
  • تو گلیمسیک (sen gülmüyorsun)
  • او/اون/آن گلیر (o gülmüyor)
  • ما گلیمیک یور (biz gülmüyoruz)
  • شما گلیمسیک سینیز (siz gülmüyorsunuz)
  • آن ها گلیرلر (onlar gülmüyorlar)

دسته بندی هایی که در بالا ارائه شده اند، تنها مثال های کوچکی از دسته بندی فعل ها در زبان ترکی استانبولی هستند. این زبان دارای سیستم پیچیده ای از فعل های صرفی و پسوندی است که در تعاملات روزمره و ادبیات به کار می رود.

فعل های Durum در ترکی استانبولی

در زبان ترکی، فعل های "Durum" یا حالت، یکی از نوعی فعل ها هستند که به وضوح معنای یک حالت یا شرایط خاص را نشان می دهند. این نوع از فعل ها در زبان ترکی به صورت بسیار کاربردی و جذاب به کار می رود.

فعل های Durum در ترکی استانبولی

به طور کلی، فعل های حالت یک نوع ویژه از فعل های پسوندی هستند که به وسیله پسوندهای مخصوص به انتهای فعل اضافه می شوند تا مفهوم وجود یک حالت خاص را به فعل افزوده و توصیف کنند.

Olmak (بودن)

- olmak (بودن)
- olmamak (نبودن)
- olmalı (باید باشد)
- olmamalı (نباید باشد)

Gitmek (رفتن)

- gitmek (رفتن)
- gitmemek (نرفتن)
- gitmeli (باید برود)
- gitmemeli (نباید برود)

Geleceğim (خواهم آمد)

- geleceğim (خواهم آمد)
- gelmeyeceğim (نخواهم آمد)
- geleceğimden (از آنچه خواهم آمد)
- gelmeyeceğimden (از آنچه نخواهم آمد)

Gitmeliydin (باید می رفتی)

- gitmeliydin (باید می رفتی)
- gitmemeliydin (نباید می رفتی)
- gitmeliydinmiş (باید می رفتیم، به شکل گفته شده)

Olmuşum (شده ام)

- olmuşum (شده ام)
- olmamışım (نشده ام)
- olmuşumuz (شده ایم)
- olmamışsınız (نشده اید)

فعل های حالت به صورت پسوندهای مخصوصی به فعل اصلی اضافه می شوند تا معنای یک حالت یا وضعیت خاص را به فعل افزوده و اصطلاحی کنند. این نوع فعل ها به طور گسترده در زبان ترکی به کار می روند و توانایی بیان مفاهیم مختلف را در زبان ترکی به شما می دهند. اگر سوال یا نظری درباره مقاله صرف فعل در زبان ترکی استانبولی دارید، در قسمت کامنت با ما در میان بگذارید.

پیوند کوتاه:
امتیاز بدهید:
1 2 3 4 5
5/5 (2 امتیاز)
نظر خود را وارد کنید
تماس با ما مشاوره رایگان

آموزشگاه زبان ملل: تنها مرکز آموزش تمامی زبان ها در ایران